به احتمال زیاد یکبار هم که شده ، در موبایل دوستانتان صدای تقلید شده برخی بزرگان و مسئولین را شنیده اید و شاید هم کلی خندیده باشید . یا آنکه خودتان آن را برای دیگران بلوتوث کرده باشید. جدای از تقلید صدا که خود جای نقد و بررسی دارد، کلمات و جملات به کار رفته در اینگونه باصطلاح طنزها(ی تلخ) نیز گاها بسیار زشت و همراه با توهین به شخصیت انسانهاست.
در بسیاری از موارد این حرکت از سوی کسانی صورت میگیرد که نه تنها معاند با اشخاص اند بلکه با این اقدام نرم و در پوشش طنز سعی در تخریب چهره انقلاب و مسئولین آن دارند. شاید این نکته کمتر مورد توجه قرار گیرد که اکنون روش جنگ حق و باطل کاملا دگرگون شده است . مثلا شاید با لشکر کشی و ایجاد رعب و وحشت بتوان افغانستان یا عراق را تسخیر کرد یا آنکه با کودتا و انقلابهای خاکستری برخی دولتها را سرنگون ساخت اما این مسئله در خصوص ایران متفاوت است . ایران تاکنون تمامی تلاشهای دشمنانش را با استعانت از خداوند متعال و به تدبیر بزرگانش ناکام گذاشته است و دشمن بدون حتی یک لحظه استراحت با آزمون و خطا در عرصه های گوناگون ، سعی در جبران ناکامی هایش دارد . بنابراین می کوشد با استفاده از شیوه رسانه ای و با به کار گیری روش های نوین تبلیغاتی ، جو اهانت و بی حرمتی را بخصوص در نسل نوی انقلاب گسترش دهد و این میسر نمی شود مگر اول با استفاده از ابزارهایی که روزمره مورد استفاده مردم قرار می گیرد و دوم استفاده از مطالب و تبلیغات مورد علاقه مردم . برای مثال اگر مستقیما به شما بگویند پدرتان فلان طور است یا فلان عیب را دارد مطمئنا موضع سرسختانه ای اتخاذ می کنید و واکنش عکس نشان می دهید اما اگر همین حرف را در قالب طنز اینگونه بیان دارند که ((پدری در این دنیا وجود ندارد که فلان عیب را نداشته باشد)) نه تنها موجب واکنش شما نمی شود بلکه می تواند زمینه تایید و لبخند شما را نیز فراهم آورد . پس دوران حاضر عصر تبلیغات و استفاده از شگردهای پیچیده اما هدفمند دشمنان است .
موضوعی را که وصف آن آمد به وضوح می توان در طنز های چند سال اخیر مشاهده کرد . برخی جکها ، کاریکاتورها، شعرها و نثرهای باصطلاح طنزی که اکنون با گسترش روز افزون اینترنت و شبکه های اطلاع رسانی ، فراوانی بسیاری یافته است نشانگر این واقعیت اند که دشمنان برای القاء تمنیات خود از نسل حاضر روی به گسترش فرهنگ توهین و افتراء در قالب طنز آورده است و در این مسیر از تمامی طیفها ، ادیان غیر الهی و نژادهای گوناگون بهره می برد . اعتقاد نگارنده این است که طنزهای تلخ و توهین آمیز در باب اسلام و قرآن که در برخی پیامکها(sms) ، سایتها و خبرنامه ها مشاهده میشود با مسئولیت مستقیم فرقه ضاله بهائیت و در کنار آن طنزهای خاکستری در خصوص نظام و حکومت اسلامی همچنین طنزهای زرد نژاد پرستانه در چنته صهیونیستها هدایت و رهبری می گردد.
پس نمی توان نسبت به هر توهین و افترایی هر چند کوچک به مسئولان ، ادیان الهی ، نژادها و حکومتهای الهی بی تفاوت بود و در گسترش این تبلیغات به دشمن کمک کرد.
با این توصیف جدای از وظیفه شرعی و اخلاقی در رابطه با حفظ حرمت انسانی و شخصیت اجتماعی افراد و جایگاه مسئولیتی آنان در حکومت اسلامی ، باید این اصل را باور داشت که در مسیر حفظ اتحاد ملی و انسجام اسلامی در رویارویی با دشمنان قسم خورده ملتهای ستمدیده و مظلوم ، می بایست هر حرکت معاندانه و خرابکارانه را در نطفه خاموش کرده و با استفاده درست از تکنولوژی ، آن را در مسیر نیل حکومت اسلامی به اهداف والای اسلامی و انسانی به کار گرفت .
